X
تبلیغات
زولا
کلبه ای از جنس محبت
  
 
 
آرشیو
 
سه‌شنبه 5 اسفند‌ماه سال 1382


شب را ستاره ستاره به روز می نشینم
بی آنکه سهمی از آفتاب برده باشم
نه خاکم فرصت درنگ می دهد و نه آسمانم
مجال پرواز
؟ نفرین شده کدام ستمدیده ام آیا
لبخندی می توانستم شد یا دشنه ای
تحمل این اجبار را
, دریغ 
 دریغ که
خواستند که آرزوها
 بر نیمکت پارکها مو سپید کرده اند
که دیگر هیچ پرنده ای
سرود شادی نمی خواند


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 58608


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها